Dit evenement is voorbij.

25.04.2020 – 28.06.2020

Galerie Hoge Bomen: Rémi Bourquin in permanentie

'Rémi Bourquin, die in 1961 in Parijs werd geboren, is naar ons gevoel, althans op het eerste gezicht, een beeldend kunstenaar die men ook in het Nederlands, makkelijkheidshalve als een animalier zou kunnen omschrijven maar dan wel een met een eigen karakter en een bijzondere en vaak vertederende of intrigerende uitstraling.
Bij nader toezien wordt het meteen duidelijk dat hij veel meer vertolkt en betekent dan een kunstenaar die, zij het op schitterende wijze, dieren schildert.
Animaliers leggen zichzelf een strikte discipline op die hen echter wel toelaat om hun persoonlijke visie en hun plastische meesterschap uit te drukken om zo op een veelal subtiele wijze hun stempel te drukken op wat een ogenschijnlijk onwrikbaar thema lijkt te zijn.
De wereld die Rémi Bourquin creëert vertolkt een bevreemdende stilte, een tengere poëzie waarin vrij vaak een vlinder fladdert of is neergestreken.
Het volstaat heel even met aandacht enkele taferelen te bekijken waarin een tijger, een jaguar of een witte beer staan afgebeeld om te beseffen dat die vlinder intens en fundamenteel deel uitmaakt van het schilderij op zich, van het picturale gegeven dat een olie op doek is.
Die vlinder is immers lang niet alleen beeldend contrast met de intrinsieke kracht van het basisbeeld, maar evenzeer een ogenschijnlijk spontaan verlengstuk van wat een bevreemdende sereniteit uitbeeldt. Zoals alles wat in de doeken van Rémi Bourquin staat weergegeven, is ook die vlinder beeld en betekenis, een esthetisch samengaan van herkenbaarheid en diepzinnige reflectie.
Hij vangt de blik op van de kijker en is in enige mate het punt dat de harmonie van het doek uitmaakt, vervolledigt en op plastische wijze opdrijft.
Hij is een onmisbaar geworden ornament in of op wat als een monument kan worden aanzien namelijk de belichaming van stilte en van kracht tegelijk, het vanzelfsprekende van een gestroomlijnd lichaam gehuld in een pels van raffinement, van vlekken die tooisels zijn, van verbazingwekkende uniformiteit ook, in het geval van een sluimerende witte beer.
De doeken van de kunstenaar zijn evenzeer statements als zij getuigen zijn, evenzeer vergeestelijkte suggestie als de perfecte illustratie van een intrigerende aanwezigheid die iets laten vermoeden dat niet meteen duidelijk gevat en omschreven kan worden.
De kunstenaar heeft destijds langdurig in de Zoo van Vincennes dieren gadegeslagen, getekend en geschilderd, aanvankelijk dieren in een kooi achter tralies die gaandeweg uit zijn doeken verdwenen zijn. Zo werden zijn personages in groeiende mate iconen zonder concrete anekdotische verwijzingen die bezit hebben genomen van een evenzeer bestaande als gesuggereerde realiteit.
Zij overstijgen in feite die realiteit omdat zij meer zijn dan alleen maar op indrukwekkende wijze weergegeven aanwezigheden. Het mag vreemd klinken, maar zij zijn in ruime mate de reflectie van de kunstenaar, van zijn gedachten en zijn herinneringen, van zijn gemoedsgesteltenis en zijn nostalgie, die geen droefheid is.
Veel van zijn doeken zijn beelden van rust die een bevreemdende dreiging insluiten, van wezens in een aseptische en etherische omgeving met subtiele referenties aan klassieke architectuur.
Het sluimerende leven, dat plots geweld kan worden en vanzelfsprekende agressie, contrasteert in enige mate met de architecturale omgeving die het unheimliche, het onwezenlijke van een serene katachtige nog beklemtoont en waarin discreet enige vergankelijkheid op de voorgrond treedt naarmate men blijft kijken. Brokstukken van beschaving tronen naast rustige en rustende roofdieren.
Net zoals de vlinder zijn zij een vluchtig symbool zodat de kijker instinctief en zonder het echt te willen ervaart hoe het gehele tafereel meer met betekenissen is geladen dan aanvankelijk blijkt of is gebleken. In die optiek zou het dan ook verkeerd zijn de beeldtaal van Rémi Bourquin als hyperrealistisch te omschrijven.
Zijn taferelen zijn wileswaar op schitterende en welsprekende wijze geschilderd, maar overstijgen in ruime mate het koele en bijna fotografisch nauwgezette van een hyperrealistische benadering. De kracht en de bevreemdende aantrekking van zijn doeken schuilen in het nagenoeg onzegbare van een onderhuidse betekenis of sensibiliteit.
Zijn huidige doeken zijn veelal geschilderd naar foto’s met dien verstande dat het fotografische basisgegeven door de kunstenaar gemodelleerd wordt, wat helemaal verschilt van de manier van werken van de hyperrealisten. De details van het tafereel zijn aanvankelijk niet voorzien of vastgelegd en groeien vanuit het aanbrengen van diverse lagen olieverf.
Zo schildert de kunstenaar meer zijn eigen realiteit dan deze die hij ziet of heeft gezien. Het resultaat moet echter wel waarachtig en waarheidsgetrouw blijven. Dat belet niet dat er in het tafereel nostalgie aanwezig is of kan zijn. Dat mag blijken uit de houding van het ‘peaceful animal’ dat de nostalgie van een andere wereld weergeeft en die nauwer verband houdt met de rust die het dier uitstraalt dan met een vermeend verdriet. In de geest van de kunstenaar evoceren de tijgers, jaguars en witte beren die hij schildert en aldus opnieuw creëert meer hun landschap dan indien hij dat landschap zou schilderen als een bijkomende anekdote.
We zeiden al eerder dat hij zichzelf projecteert in de expressie van zijn personages en in de gebruikte kleuren. Zo is het hier aanwezige oeuvre van Rémi Bourquin niet alleen een toonbeeld van technische meesterschap en van onder meer wonderbaarlijke raccourcis maar ook de kleurige en sierlijke veruitwendiging van een innerlijke emotie en een fijngevoelige spiritualiteit.'
Hugo Brutin (a.i.c.a.)

Bron: UiTinVlaanderen.be

Locatie
Galerie Hoge Bomen
Statiestraat 18
8630 Veurne
Google Maps

Tijd
25.04.2020 – 28.06.2020

Categorie
Tentoonstelling

Organisator
Galerie Hoge Bomen

Prijs
Gratis